Vanmorgen reed de camerawagen van google street view door mijn straat. Met gemengde gevoelens was ik daar getuige van. Natuurlijk, de openbare ruimte is vrij en iedereen mag er foto’s maken, maar de systematische aanpak van google vind ik niet fijn. Gelukkig woon ik niet op camerahoogte. Street view is omstreden omdat mensen op straat herkenbaar op de foto zouden worden gezet. Verder zou street view een nuttige bron van informatie zijn voor inbrekers. Bij mij valt niks te halen maar ik vind het geen prettig idee dat iedereen waar ook ter wereld via street view in mijn woonkamer zou kunnen gluren.
Hoe vaker de google auto langs komt, hoe beter. Niet alleen voor inbrekers maar ook voor de politie of AIVD. Zo is er vorig jaar in Groningen nog een overval opgelost via google street view, zo vermeldt http://www.nu.nl/internet/2025221/overval-vastgelegd-op-google-streetview.html Dat is natuurlijk heel mooi, maar mensen met een dubbelleven moeten nu wel extra oppassen. Niet dat ik een voorstander ben van een dubbelleven, maar het zou erg zijn als de wereld door street view in een bekrompen dorp verandert waarin iedereen elkaar in de gaten houdt. Google zegt in antwoord op kritiek dat ‘volledige privacy echt niet meer van deze tijd is’.
Street view is de gedroomde bron van informatie voor toekomstige generaties historici, sociologen, sociaal geografen, enzovoorts, (mits de verouderde street views worden gearchiveerd). Dat geld overigens ook voor de e-mails en alle andere gegevens die en masse elektronisch worden opgeslagen. De netwerken die nu automatisch in kaart worden gebracht, zijn behalve voor terrorisme-experts een schat aan onderzoeksmateriaal voor antropologen, sociologen, economen, gedragsdeskundigen en cultuurhistorici. Voor het eerst in de geschiedenis is het mogelijk een nagenoeg compleet beeld te krijgen van het maatschappelijk weefsel, met alle netwerken, subnetwerken, en verbindende netwerken tussen de verschillende maatschappelijke sectoren en lagen. Mobiliteit op de sociale ladder kan op een uitputtende manier in kaart worden gebracht. In hoeverre speelt erfelijke aanleg hierbij een rol en in hoeverre cultuur? Processen als culturele assimilatie en taalveranderingen kunnen tot op individueel niveau worden getraceerd. De vraag is waar de vrije wil blijft in al dit uitgepluis.
Terug naar street view. De manier waarop het beeldmateriaal voor streetview wordt verzameld is nog tamelijk ouderwets. Met de huidige stand van techniek zou er een veel dekkender web van foto’s mogelijk zijn. Een supercomputer downloadt alle foto’s van het wereldwijde web en plakt deze aan elkaar met autostitch. In de toekomst zal de langverwachte quantumcomputer hier zijn nut kunnen bewijzen. (ook voor het automatisch opsporen van door justitie gezochte personen) Voor druk bezochte plekken is dan per seconde een nieuwe update van street view beschikbaar. Dan is trouwens iedere camera standaard met GPS uitgerust, zodat iedere foto van GPS-coördinaten voorzien moeiteloos gelinkt wordt aan de kaart. Kaart en werkelijkheid zullen steeds verder met elkaar versmelten.
Zie hier voor de volgende stap: http://www.youtube.com/watch?v=fPgV6-gnQaE
Een goeie! De Verschrikkelijke Google ziet alles…. De volgende stap is de afgrond van het inzoomen op je eigen beeldscherm.
Hoi Wobbe,
In zekere zin heb ik een ontnuchterende opmerking. Het gaat over wat erger is: jouw blogs, of de foto’s van google earth. Ik wil jouw leuke blog niet de das omdoen, maar waar zou de CIA, als die in jou geinteresseerd zou zijn, het meeste aan hebben: jouw blog of google earth? Jouw blog natuurlijk. Natuurlijk word je horendol van de kakofonie die het internet is, maar het is de vraag of die kakofonie zo’n kakofonie blijft als het aan google ligt. Kijk eens op http://www.saffrontech.com. De technologie van dit bedrijf wordt zwaar gesponsord door het Amerikaanse ministerie van defensie.
Anton
PS.: Leuke geschreven stukjes, maar denk niet teveel na over pretensie, want anders leg je teveel druk op jezelf. Het is in het post-Fortuyn tijdperk waar we nu in Nederland verkeren namelijk heel normaal geworden voor mensen die niets denken maar wel zeggen.
Bedankt voor de interessante link. John Poindexter zit in het bestuur van saffrontech, lees ik. De held van Irangate. En inderdaad, een blog is natuurlijk mogelijk interessanter voor geheime diensten dan een inkijk in de huiskamer. Of voor cybercriminelen. Die kunnen natuurlijk dezelfde methoden hanteren. De vraag is hoe reëel de angst is dat het internet een bedreiging voor de privacy, de vrijheid en democratie vormt. Ik geloof van wel, maar vooral omdat het internet bestaande instituten als de pers, radio en televisie -en niet te vergeten de omgangsvormen-ondermijnt, zonder dat daar iets constructiefs voor in de plaats komt. De opkomst van paranoïde theorieën (inentingen Mexicaanse griep), klimaatskepsis, ed. De elektronische schandpaal. (adresgegevens pedofielen) Internet is de postburgerlijke maatschappij bij uitstek waar niemand zich verantwoordelijk voor lijkt te voelen.
P.S. Natuurlijk zijn er genoeg voorbeelden van constructief internetgebruik: Obama zou zonder internet geen president geworden zijn, bloggers in Iran, Cuba of China, om maar een paar ontwikkelingen te noemen. Om nog maar te zwijgen van het gemak van internet met zijn 1001 toepassingen: landkaart, telefoongids, encyclopedie, postkantoor, bank, professioneel netwerk, vriendennetwerk, etc, etc. Toch is ook dit niet zonder gevolgen in de fysieke wereld. De postkantoren verdwijnen, de toekomst van de boekenwinkel is onzeker, er zijn nog maar weinig platen- en CD-winkels, enzovoorts.