De gedachte dat onze mooie grachtengordel niet meer is dan een schamel toneeldecor drong vanmorgen tot me door toen ik de achterkant van de voorgevel van de overburen eens goed bekeek.
De siergevel is het hoofddeksel van het grachtenpand: gemaakt om er groter en indrukwekkender uit te zien. Hoofddeksels bestemd voor mensen zien er van alle kanten goed uit. In het geval van een grachtenhuis volstaat een 2 dimensionaal hoofddeksel. Een wandeling langs de grachten is een defilé van 2-dimensionale doorluchtige personages. De grachtengordel is ontworpen als een machine die theatrale sensaties produceert.
Een beeld als dit zoek je tevergeefs op een 17e of 18e eeuws schilderij. (afgezien van de graffiti en andere eigentijdse details). Het is nog niet in de mode om de aangeklede wereld te ontbloten. De grote striptease begint in de 20e eeuw (Duchamp- de ontklede bruid). Je zou een dergelijk beeld misschien kunnen vinden bij De Chirico of Dali.
De voorgevel van het huis is te vergelijken met wat C.G. Jung de persona noemt: ‘fittingly enough a kind of mask, designed on the one hand to make a definite impression upon others, and, on the other, to conceal the true nature of the individual’.
P.S. De siergevel is de pruik van het huis, zoals de foto goed laat zien.
0 Responses to “façade”